× 
Klik in dit venster
op: http://heiligen.net
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

welkom menu contact zoeken
KalenderOude testamentNieuwe testamentHeiligenKerkenAnders...
Franciscus Xaverius roept kinderen (1913)   Verwijzingen

Klik op de pijl om de meditatie te beluisteren...  ...speel bestand af...

 

In al zijn eenvoud vertelt dit raam een indrukwekkend verhaal. We kijken naar een scène uit het leven van Franciscus Xaverius, na Sint Paulus waarschijnlijk de grootste missionaris uit de kerkgeschiedenis. Hij was door zijn overste, Ignatius van Loyola, naar Achter-Azië gestuurd om daar het evangelie te verkondigen. Rusteloos is hij er rondgetrokken, legde duizenden kilometers af en heeft er duizenden, zo niet tienduizenden inlanders gedoopt. Net als Ignatius was hij ervan overtuigd dat missioneringsarbeid de meeste kans van slagen had, als je bij de hoogste gezagsdragers begon. Als die eenmaal voor Christus zouden zijn gewonnen, zou de weldaad van het geloof vanzelf op hun onderdanen neerdalen. Zo verkeerde Franciscus in de landen van Achter-Azië herhaaldelijk in de hoogste kringen. Hij verbijsterde plaatselijke vorsten met klokken, schilderijen en andere wonderen van menselijk vernuft uit het westen. Dat allemaal om ze voor Christus te winnen. Hij stond in correspondentie met de vorsten van de christelijke landen. Schreef zelfs aan de koning van Portugal een soort christelijke dreigbrief, omdat de wrede en onbetrouwbare handelspraktijken van de Portugese handelslieden afbreuk deed aan de geloofwaardigheid van de evangelische boodschap: “Het gevaar zit erin dat, wanneer God onze Heer u oproept om voor zijn rechterstoel te verschijnen - en dat gebeurt op het meest onverwachte moment en dan is er geen ontsnappen meer aan... - dat u van God in zijn boosheid te horen krijgt: ‘Waarom heb je de onderdanen die in India onder uw gezag stonden en in uw naam optraden, niet gestraft, toen ze schade toebrachten aan mijn godsdienst?’”

Tegelijk adviseerde Ignatius altijd om de armen en eenvoudigen niet te vergeten. Sterker nog, wie intrad in de jezuïetenorde beloofde bijzondere aandacht te hebben voor het geloofsonderricht aan ongeletterden en kinderen. Welnu, de kunstenaar heeft er niet voor gekozen om Franciscus af te beelden tijdens de vele spectaculaire momenten in de hoogste kringen, ook niet op de momenten van zijn succes: dat hij mensen voor Christus mocht winnen door ze te dopen…, nee, we krijgen Franciscus te zien op een heel gewoon moment: hij heeft het kerkgebouw achter zich verlaten (blijkbaar was dat er al!?) en probeert met een klokje de aandacht te trekken van kinderen uit de buurt. Geen grote drommen, slechts drie kinderen. Aan hun kleding kun je zien dat we in een vreemd land zitten. Wat een contrast met de grote verhalen die over deze man verteld kunnen worden. Zo ging dat blijkbaar in de praktijk van alle dag. Prachtige levensles: het grote gaat schuil in wat ogenschijnlijk onbetekenend is.

[1913, Devisme, glasschilderkunst; Frankrijk, Normandië, Les Loges, Notre Dame;

Dries van den Akker s.j./201208.14]

Verwijzingen
Feest 3 dec. 1552

© A. van den Akker s.j.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 3 mei 2018

Over beeldmeditaties Voorbereiding
Inrichting website Leeswijzer
Auteurs / Afb. Alle 435 meditaties