× 
Klik in dit venster
op: http://heiligen.net
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

welkom menu contact zoeken
KalenderOude testamentNieuwe testamentHeiligenKerkenAnders...
Magnificat (1846)   Verwijzingen

Klik op de pijl om de meditatie te beluisteren...  ...speel bestand af...

 

Weliswaar moest het schilderij vanuit een lastige hoek gefotografeerd worden, maar toch toont het ons voldoende welk een bijzondere opvatting de kunstenaar had van de ontmoeting tussen Maria en haar bejaarde nicht Elisabeth. Beide vrouwen zijn in verwachting: Elisabeth van Johannes de Doper, Maria van Jezus: twee moeders met een uitverkoren rol in de geschiedenis van God met zijn volk. Het verhaal vertelt dat Elisabeths baby, Johannes, opsprong in haar schoot, toen Maria haar begroette. Wat Johannes later als volwassene zal doen, doet hij reeds in de moederschoot: hij wijst - evenzeer in de schoot van zijn moeder - de Messias aan die na Hem komt.
De kunstenaar plaatst de beide vrouwen in het centrum, halverwege brede, roodkleurige marmeren trappen. Wat is dat voor een huis waarin Elisabeth woont? Op de achtergrond in de deuropening zien we nog juist de bejaarde echtgenoot van Elisabeth, Zacharias. Hij is priester in de tempel in Jeruzalem. Staan we op de trappen van de tempel? Woont de priester in het heiligdom van de Heer? Dat zou een bijzondere vondst zijn van de kunstenaar. Want dan komt - weliswaar nog in de schoot van zijn moeder als ongeboren Kind - God zelf naar zijn heiligdom. Dan is nu al de belofte van de oude profeten in vervulling gegaan: dat God zelf bezit zal nemen van zijn heiligdom, en voortaan koning zal zijn in Jeruzalem!
We zien hoe Maria: met opgeheven linkerhand haar danklied zingt. Zojuist heeft Elisabeth tegen haar gezegd:
‘Waaraan heb ik het te danken dat de moeder van mijn Heer naar míj toekomt?’
Daarop barst Maria uit in haar beroemd geworden jubelzang: ‘Magnificat!’
Uit de hemel vallen goddelijke zonnestralen op haar neer: illustratie bij haar woorden:
‘…want God, mijn redder, zag neer op de geringheid van zijn dienstmeisje.’

Boven haar mogen we even zien wat er op dat moment in de hemel gebeurt, voor haarzelf door een wolk aan het oog onttrokken. Engelen schrijven de woorden op die Maria zingt. Alsof zij daarmee een tekst in handen krijgen die zij straks zelf ter ere van God kunnen zingen. Alsof gesuggereerd wordt dat vanaf nu dit danklied een vaste plaats krijgt in de hemelse liturgie. Bij Mozes grifte God met eigen vinger de Tien Woorden in de stenen platen, als zijn geschenk aan de aarde. Nu tekenen de engelen Maria’s woorden op, als haar geschenk aan de hemel.

En ik? Ik kijk met ingehouden verwondering naar dit schilderij. En voeg mij bij het gezang van Maria, dat blijkbaar ook het gezang van de engelen is geworden en zing:

‘Mijn hart prijst hoog de Heer
van vreugde juicht mijn geest om God, mijn redder;
daar Hij welwillend neerzag op de kleinheid van zijn dienstmaagd.
En zie, van heden af prijst elk geslacht mij zalig,
omdat aan mij zijn wonderwerken deed: die machtig is,
en heilig is zijn naam.
Barmhartig is Hij van geslacht tot geslacht voor hen die Hem vrezen.
Hij toont de kracht van zijn arm; slaat trotsen van hart uiteen.
Heersers ontneemt Hij hun troon, maar verheft de geringen.
Die hongeren overlaadt Hij met gaven en rijken zendt Hij heen met lege handen.
Zijn dienaar Israël heeft Hij zich aangetrokken, gedachtig zijn barmhartigheid
gelijk Hij had gezegd aan onze vaderen: aan Abraham en zijn geslacht
voor altijd en eeuwig.’

[1846, schilderij. Frankrijk, Parijs, Lazaristen. Dries van den Akker s.j./2012.11.28]

Verwijzingen
Lukas 01,46-56: -
Advent 22 december
Feest 15 augustus 0048: MARIA-Maagd
Feest 31 mei 0000: MARIA-Visitatie

© A. van den Akker s.j.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 3 mei 2018

Over beeldmeditaties Voorbereiding
Inrichting website Leeswijzer
Auteurs / Afb. Alle 435 meditaties