× 
Klik in dit venster
op: http://heiligen.net
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

welkom menu contact zoeken
KalenderOude testamentNieuwe testamentHeiligenKerkenAnders...
Tussen licht en donker (13e eeuw)   Verwijzingen

Klik op de pijl om de meditatie te beluisteren...  ...speel bestand af...

 

We staan voor een beeld van Sint Geneviève, de oudste patroonheilige van Parijs. Zij was herderin, maar hier wordt zij afgebeeld als een elegante, bijna vorstelijke jonge vrouw. Zij draagt een lang gewaad, bijeengehouden door een ceintuur, vaak symbool van matigheid en zelfbeheersing. In het afhangende deel van de ceintuur: drie verdikkingen. Zouden die slaan op de drie kloostergeloften van armoede, zuiverheid en gehoorzaamheid, zoals dat later bij de Franciscanen te zien is? Hoewel in haar tijd zulk een kloosterlijke levenswijze nog niet bestond, leefde zij wel als teruggetrokken kluizenares naar de geest van die latere geloften. Evenwel, aan de ceintuur hangt een geldbuidel. Is die niet in tegenspraak met de armoede? Waarschijnlijk verwijst die buidel naar de legende dat zij voor voedsel wist te zorgen op het moment dat Parijs door een Frankisch leger werd omsingeld en uitgehongerd. Waar zij het voedsel vandaan had weten te krijgen, was een raadsel, maar de uithongeringstactiek faalde en de stad bleef gespaard. Achter deze legende doemt de gestalte van Jezus op die ook op wonderbare wijze duizenden mensen wist te voeden.
In haar linker hand draagt zij een boek, Gods woord. Daar leefde zij zelf van. En zij deed er de mensen uit haar omgeving van leven, in de vorm van gebed, goede raad en moed. Immers toen de Hunnen onder leiding van de gevreesde Atilla tegen Parijs optrokken, raakte de bevolking in paniek, en wilde maar één ding: de stad uit. Maar zij hield haar mensen tegen: ‘De plekjes waar je buiten de stad een veilig heenkomen denkt te vinden, zullen allemaal onder de voet gelopen worden, maar de stad zelf zal niets gebeuren.’ Inderdaad boog Atilla op het laatste moment af richting Orléans, en de stad Parijs bleef gespaard.
In haar rechter hand draagt zij een ontstoken kaars. Haar gesluierde hoofd is lichtjes naar rechts gebogen. Alsof zij luistert naar het engelenkopje dat daar op haar schouders zit. Op haar linker schouder is een duivelskopje te zien. Dat heeft te maken met een andere legende uit haar leven:
"Eens ging Geneviève 's nachts in gezelschap van haar dienstmeisje naar de kerk om daar haar nachtelijke gebeden te doen. Maar de kaars die zij haar dienares in handen had gegeven, woei uit, door toedoen van de duivel. Zij nam hem van het dienstmeisje over en onmiddellijk begon de vlam - met behulp van een engel - vanzelf weer te branden."
Deze legende is een prachtige samenvatting van haar leven. Haar aanwezigheid was als een brandende lamp in de duisternis van de toenmalige cultuur, waar oorlog, angst, honger en radeloosheid aan de orde van de dag waren. De kwade machten probeerden dat licht ongedaan te maken, maar zij waren daartoe niet in staat. Juist zoals Johannes (01,05) dat schrijft over Jezus aan het begin van zijn evangelie:
‘Zijn licht schijnt in de duisternis. En de duisternis kon Hem niet aan.’
Zo blijkt Geneviève een echte heilige. De mensen uit haar omgeving konden zeggen: ‘De dagen van het evangelie zijn onder ons teruggekeerd, in de persoon van Geneviève!’

Kijkend naar Geneviève ga ik na wie in mijn leven zo’n lichtend voorbeeld zijn geweest; wie hun licht lieten branden tegen de duisternis in.
En kan misschien op de een of andere wijze hetzelfde van mij gezegd worden?

[13e eeuw, sculptuur. Frankrijk, Parijs, Notre Dame. Dries van den Akker s.j./2012.12.28]

Verwijzingen
Feest 03 jan. 0512: Geneviève van Parijs
Johannes 01,05: Kerstmis dagmis
Kersttijd 31 december

© A. van den Akker s.j.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 4 mei 2018

Over beeldmeditaties Voorbereiding
Inrichting website Leeswijzer
Auteurs / Afb. Alle 435 meditaties