× 
Klik in dit venster
op: http://heiligen.net
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

welkom menu contact zoeken
KalenderOude testamentNieuwe testamentHeiligenKerkenAnders...
Narrenwijsheid (2008)   Verwijzingen

Klik op de pijl om de meditatie te beluisteren...  ...speel bestand af...

li_1re_2 

De kunstenaar toont ons een nar, te herkennen aan zijn narrenmuts met belletjes. Volgens een bijschrift wijzen die belletjes in de richting van alle vier de windstreken, omdat ze de wereld willen inrichten volgens narrenwijsheid. De nar heeft een spiegel in zijn linkerhand. Hij kijkt erin met een intens tevreden blik. Dwaasheid ziet zichzelf nu eenmaal graag. En ik? Ik sta vlak voor de nar. Elk moment kan hij met plotseling gebaar die spiegel mij voorhouden. Zal ik zo’n zelfde verzaligde blik werpen op wat ik dan te zien krijg?
De nar is gezeten op een flinke stapel hoeden en smoelen. Hoeden uit heden en verleden, zegt het bijschrift. Zij zijn symbool voor hoe de mens zichzelf wenst neer te zetten. Hoe ‘ik‘ gezien wil worden. Hoe we herinnerd wensen te worden.
En de smoelen? Maskers zijn het. Zij tonen aan dat ons leven vaak veel weg heeft van een maskerade. Dat we ons naar buiten het liefst heel anders voordoen dan we van binnen zijn. Uitdrukkingen van hoe we gezien willen worden. Dat we met onszelf en elkaar één groot spel spelen. Verstoppertje. Kijk maar, je weet niet wat je ziet!
De dwaasheid heeft vele tronies.

Staand voor het beeld kijk ik om me heen. Ik zie bewoners van de stad die het beeld al niet meer opmerken; toeristen lopen eraan voorbij, verveeld of geïnteresseerd. Allemaal mensen met gezichten. Allemaal buitenkanten met een binnenkant. Allemaal vormen waarachter het mysterie, de goddelijke aanwezigheid, verborgen gaat, en waar doorheen tegelijk een glimp van het inwendige zichtbaar wordt. Zovele uitdrukkingsvormen. Telkens nieuw. Telkens anders.

Er loopt een barst door het kunstwerk heen, geaccentueerd met rode verf. Het bijschrift zegt: ‘Een storende breuklijn wijst erop dat iedere goede nar helder onderscheid weet te maken tussen wat echt is en vals; tussen ‘schijn’ en ‘zijn’.

Mij herinnert die barst veeleer aan de barst die door de schepping, door ieder van ons heen loopt. Pijn. Verdriet om wat kapot is en zijn littekens nalaat. De profeet Jesaja spreekt niet over een barst, maar over de grauwsluier die over alle volken ligt, de floers die alle naties bedekt. Hij droomt van het moment dat God ooit, ooit in de verte, op zijn heilige berg een feestmaal aanricht voor iedereen: ‘Op deze berg verscheurt Hij de sluier die over alle volken ligt, de floers die alle naties bedekt. JHWH de Heer vernietigt de dood voor altijd, Hij veegt de tranen van alle gezichten, op heel de aarde wist Hij de smaad van zijn volk uit: JHWH heeft het gezegd! Op die dag zal men zeggen: Dat is onze God. Wij hoopten op Hem en Hij heeft ons gered!’ (25,07-09).

Is dat misschien de eigenlijke betekenis van Carnaval: dat we op dat moment vooruit willen lopen? Dat het ooit toch eens helemaal goed moet zijn op onze wereld, tussen ons mensen? In ons hart weten we dat het nog lang niet zo is, maar we doen alvast een beetje net alsof. We trekken gekke bekken, en hullen ons in exotische kleren. We organiseren optochten en stoeten van vreemde wezens en belachelijke mensen, voeren bizarre dansbewegingen uit en maken muziek en grimassen. Want diep in ons hart hopen we dat het ooit, ooit toch goed moet zijn. Terwijl we daar tegelijk weten dat het nog lang zo ver niet is. Die hele vrolijke boel van Carnaval: één op beter hopende, vertwijfelde maskerade. Morgen maken we ernst met onze verlangens die zo vaak uit pijn worden geboren. Vandaag steken we er nog de gek mee.

[2008, Gerresheim. Duitsland, Düsseldorf. Dries van den Akker s.j./2012.01.08]

Verwijzingen
Carnaval
*
Jesaja 25,07-09: Jaar A door het jaar 28e zo
Advent 01e week wo

© A. van den Akker s.j.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 4 mei 2018

Over beeldmeditaties Voorbereiding
Inrichting website Leeswijzer
Auteurs / Afb. Alle 435 meditaties