× 
Klik in dit venster
op: http://heiligen.net
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

welkom menu contact zoeken
KalenderOude testamentNieuwe testamentHeiligenKerkenAnders...
Luisteren naar Gods Woord (1750)   Verwijzingen

Klik op de pijl om de meditatie te beluisteren...  ...speel bestand af...

 

We bevinden ons in de tempel, sierlijk gebouwd en vorm gegeven. Jezus staat links, met onbedekt hoofd en blote voeten. Tegenover hem twee Schriftgeleerden; zij hebben hun hoofd wel bedekt, zoals het waarschijnlijk ook hoorde in die tijd. Hun voeten geschoeid. Naar de gebaren van hun handen te oordelen, zijn ze druk met Hem in gesprek.
Jezus en de voorste van de twee staan precies onder de boog van de apsis, de halfronde nis op de achtergrond. Waar rechts een tweede gesprekspartner staat, zien we links een vaas met bloemen of bloembladen. Is dat een aanduiding voor het levende woord dat Jezus spreekt?
In het festoen bovenaan lezen we wat Jezus zegt: ‘Wie uit God is, luistert..’ Dat is een citaat uit Johannes’ evangelie. De hele zin luidt: ‘Wie uit God is, luistert naar Gods Woord.’
We vallen daarmee midden in een fel gesprek. Jezus beschuldigt zijn tegenstanders ervan dat ze uit zijn op zijn dood. Dat hun hele spiritualiteit gericht is op dood en veroordeling. Terwijl Hij is gekomen om te getuigen van het leven dat in God is: zijn barmhartigheid en vergevingsgezindheid.
Naar Johannes’ overtuiging was Jezus van God afkomstig. Dat kon je afleiden uit de dingen die Hij deed, zijn werken. Hij veroordeelde niet, verklaarde niemand onrein. Integendeel, Hij probeerde mensen die afgedwaald waren, er weer bij te halen, door ze te genezen, liefdevol toe te spreken, te vergeven en toekomst te geven. Maar zijn gelovige tegenstanders zagen de genezing, de vergeving en de liefde niet; zij zagen dat Jezus genas op sabbat, en dat was niet toegestaan; dat Hij omging met tollenaars en ontuchtige vrouwen; dat Hij melaatsen, zieken en zondaars aanraakte. Daarmee maakte Hij zich even onrein als die zieken en zondaars zelf.
Waar Johannes tot de conclusie kwam dat deze Jezus niet alleen de Messias was, maar meer dan dat: iets van God zelf, Gods Zoon die terecht God zijn Vader noemde…, daar zagen zijn godsdienstgetrouwe tegenstrevers dat Hij de hele godsdienst verontreinigde, een gevaar voor het volk.
Immers, het verleden had geleerd dat het veronachtzamen van Gods Wet grote rampen met zich bracht. Zoals de Ballingschap. Dat was een gevolg van het feit dat ze Gods Wet niet hadden nageleefd. Na de terugkeer uit de Ballingschap had het volk zijn lesje geleerd. Niet omgaan met onreine mensen, mensen die niet leven volgens de Tora. Voor je het weet roep je weer rampen over je af. En zo waren de priesters en gelovige Farizeeën van die tijd bijzonder attent op het feit of de mensen wel rein waren en recht voor God konden staan: of men de geboden wel onderhield. Wie daar niet aan voldeed, moest dat eerst zelf maar met God in orde maken. Maar daar ging je als rechtgeaarde gelovige niet mee om.
En nu kwam daar Jezus vertellen dat God begaan was met die onreine mensen. Dat Hij ze kwam opzoeken. Hij zette die overtuiging kracht bij door met die lieden om te gaan; door zich tussen hen in te scharen en zich net als zij te laten dopen. Door zijn hele loopbaan lang de beschuldiging te trotseren dat Hij omging met tollenaars en zondaars, dat Hij onder de misdadigers werd gerekend!
Die man moest weg. Hij was een gevaar voor het godsdienstige leven.
Zoals we weten loopt dit conflict uit op Jezus’ doodstraf door kruisiging, de meest verachtelijke doodstraf die er bestond, de doodstraf voor Romeinse slavenhonden. Die had Hij over zichzelf afgeroepen. Hij wilde toch zo graag bij dat gespuis horen? Dan moest Hij ook maar de doodstraf krijgen die daar bij hoorde!
Op de afbeelding zien we nog niets van dit alles. Integendeel. De kunstenaar beeldt Jezus en zijn gesprekspartners zelfs glimlachend af. Straks zal de hogepriester zeggen: ‘Het is beter dat er één man sterft voor het volk.’
Ongeweten spreekt hij daar een diepe theologische waarheid uit.

[1750, ingelegd hout. Frankrijk, Parijs, Notre Dame des Blancs Manteuax. Dries van den Akker s.j./2013.03.19]

Verwijzingen
Johannes 08,47: -

© A. van den Akker s.j.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 4 mei 2018

Over beeldmeditaties Voorbereiding
Inrichting website Leeswijzer
Auteurs / Afb. Alle 435 meditaties