Overzicht HH  m Vertel verderm Contact

        De website met meer dan 435 beeldmeditaties        

WelkomVasten '14KalenderOude testamentNieuwe testamentHeiligenKerkenAnders...SJ-links
Emmaüsgangers (ca 1970)Verwijzingen

Klik op de pijl om de meditatie te beluisteren...  ...speel bestand af...

afb 

De kunstenaar heeft het Bijbelverhaal geplaatst in zijn eigen leefwereld, de omgeving van Rotterdam.
Het verhaal is bekend. Na Jezus’ dood keren twee van zijn leerlingen naar huis terug. Geschokt door wat ze hadden meegemaakt. Je zult maar iemand zó aan zijn eind zien komen. En dan nog wel iemand die ze goed gekend hadden. Gedesillusioneerd: ‘Wij hadden zó gehoopt… Maar niks. Hoe hadden we zo naïef kunnen zijn. Drie jaar lang in sprookjes geloofd.’
Terug dus naar de realiteit. Geen oog voor de natuur in de lente. Moet je kijken hoe het allemaal groeit en bloeit: de bomen en de bloemen. Dan komt er iemand bij lopen. Lijkt wel een missionaris in dat lange witte gewaad. Maar tegenwoordig mag je alles dragen. Hij raakt met die twee in gesprek: ‘Waar hebben jullie het over?’ ‘U zult toch ook wel weten wat er de laatste dagen allemaal is gebeurd?’ ‘Wat dan?’
Natuurlijk weet die man dat. Maar hij geeft ze de kans het nog eens te vertellen. Hun hart te luchten. En hij luistert. En ze beseffen intussen niet dat daar wordt getoond hoe God met ze omgaat. Met belangstelling. Met medeleven. Geïnteresseerd in wat hun op het hart ligt. En hij wandelt mee. Zelfs al verwijderen ze zich steeds meer van de plek waar het eigenlijk te doen is. ‘Nou, over Jezus van Nazareth. Wij hadden zó gehoopt. Maar ja, da’s nu voorgoed voorbij.’
En dan gaat die vreemdeling de Bijbel uitleggen. Dat die Jezus precies heeft gedaan wat in de heilige boeken staat over de Messias, de man van Godswege: ‘Dat jullie dat niet zien!?’ Het gebaar dat de man in het wit maakt, duidt erop dat hij aan het redeneren is. Ze kunnen het op hun vingers natellen: dat die Jezus de Messias was. Blijkbaar loopt hij hard, die vreemdeling. De achterste van de twee loopt op klompen en moet er behoorlijk de gang inzetten om hem bij te houden. Zou dat ook op zijn redenering slaan? Gaat die misschien ook nog te vlug voor ze? Ze komen juist over een bruggetje, misschien wel een heul of kwakel, of een duiker. We bevinden ons kennelijk ergens in Delfland. Zou dat bruggetje ook symbolisch zijn? Beginnen ze iets te begrijpen?
Dat zou je denken, als je het onderste gedeelte van de afbeelding ziet. We zijn bij een van de wandelaars thuis. Kennelijk een boerderij uit de omgeving van de kunstenaar: plavuizen op de grond, kale keukenwanden, een tafel eenvoudig gedekt met een wit tafellaken. De deur met brievenbus en bovenlicht is open blijven staan. De schaal met fruit is even op de grond gezet. Het gaat nu om andere vruchten: brood en wijn. Eucharistie aan de keukentafel.
De ruimte is helder wit verlicht.
De man met de klompen is op zijn knieën gevallen; de ander kijkt verbijsterd naar zijn in het wit geklede tafelgenoot. Ze herkennen hem aan het breken van het brood.
God is te herkennen aan het feit dat Hij zijn leven deelt met ons. In alle eenvoud. Zonder ophef.

Kan ik dat beamen? Heb ik daar voorbeelden van uit mijn omgeving, of misschien wel uit mijn eigen leven?

[ca 1970, Heman, plastiek. Nederland, Delft, St-Adelbertkerk. Dries van den Akker s.j./2014.04.22]

Verwijzingen
Lukas 24,13-29: Jaar A paastijd 03e zo
Paastijd 01e week wo
Feest 02 nov 0000 Allerzielen

© A. van den Akker s.j.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 22 apr 2014

Over beeldmeditaties Voorbereiding op een meditatie Inrichting website Leeswijzer Verantwoording
Bezoek ook eens www.heiligen.net. Interessant!