× 
Klik in dit venster
op: http://heiligen.net
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

welkom menu contact zoeken
KalenderOude testamentNieuwe testamentHeiligenKerkenAnders...
Elisabeth van Thüringen (ca 1895)   Verwijzingen

Klik op de pijl om de meditatie te beluisteren...  ...speel bestand af...

 

Elisabeth was een Hongaarse prinses. Op vijfjarige leeftijd werd zij uitgehuwelijkt aan de even oude graaf Ludwig IV van Thüringen. De twee kinderen hadden het goed met elkaar, waren speelkameraadjes. Ze trouwden, toen ze twaalf waren. Maar ze bleven elkaar liefkozend ‘broertje’ en ‘zusje’ noemen. Ze kregen drie kinderen die ze een liefdevolle, gelovige opvoeding gaven.
Elisabeth liet zich door haar kamermeisje midden in de nacht wekken om haar gebeden te doen. Het dienstertje moest in het donker aan haar voeten sjorren. Eens had ze niet Elisabeths voeten vast, maar die van haar man. Hij werd wakker en zei: ‘Je hebt de verkeerde.’ Daarop wekte hij zelf zijn vrouw.
Elisabeth had zorg voor de armen. Vooral toen er hongersnood uitbrak. Wat van de koninklijke tafel overbleef, bracht zij eigenhandig naar het nabij gelegen dorp waar een hospitaaltje was. Haar schoonfamilie en het paleispersoneel moesten er niets van hebben. Vooral schoonmoeder probeerde haar bij haar man in een kwaad daglicht te stellen: ’Ze steelt uit onze voorraadkamers. Wij gaan nog kapot aan de fratsen van je vrouw. Ga haar maar achterna en vraag wat ze bij zich heeft. Je zult nog opkijken.’ Ludwig reed zijn vrouw achterna, en vroeg heel vriendelijk wat ze daar bij zich had in dat dicht geknoopte kleed op haar schoot. Ze opende haar schoot en er kwamen rode roze tevoorschijn...
Ludwig werd opgeroepen deel te nemen aan een kruistocht. Niet lang na zijn afscheid kwam het bericht dat hij omgekomen was. Na de begrafenis veranderde alles voor Elisabeth. Haar schoonmoeder treiterde haar. Tenslotte werd Elisabeth met haar drie kindertjes het paleis uitgezet. Ze kreeg wat geld mee en moest verder maar zien. Ze trok in bij zusters die een gasthuis met hospitaaltje verzorgden, zonder zelf kloosterzuster te worden. Wel besloot ze te gaan leven, zoals Sint Franciscus had gedaan: in eenvoud en armoede. Als lid van zijn Derde Orde. Met goedvinden van de kinderen besteedde ze het geld aan de armen en hield niets voor zichzelf over.
Ze stierf uiteindelijk in grote armoede, geliefd door de mensen voor wie zij zo veel had gedaan ten koste van zichzelf.
De kunstenaar beeldt haar af met een kroon op het hoofd. Maar volgens haar levensverhaal heeft ze die nooit meer gedragen vanaf het moment dat zij met arme mensen omging.

En ik? Welke kroon zou ik af moeten leggen in de omgang met anderen?
We begrijpen waarom ze is weergegeven met rode rozen in haar kleed. Symbolen van liefde. Welk symbool van liefde zou bij mij passen?
Leden van een Derde Orde leven in hun privéomstandigheden volgens de kloosterregel waarvoor zij kiezen: Franciscanen, Dominicanen, Benedictijnen enz..
Hoe zou mijn leven eruit zien, als ik dat ook deed?

[ca 1895, glasschilderkunst. Nederland, Den Haag, St-Jacobuskerk. Dries van den Akker s.j./2014.07.22]

Verwijzingen
Feest 17 november: Elisabeth van Thüringen († 1231)

© A. van den Akker s.j.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 3 mei 2018

Over beeldmeditaties Voorbereiding
Inrichting website Leeswijzer
Auteurs / Afb. Alle 435 meditaties