× 
Klik in dit venster
op: http://heiligen.net
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

welkom menu contact zoeken
KalenderOude testamentNieuwe testamentHeiligenKerkenAnders...
De ziel van Martinus ten hemel opgenomen (1900)   Verwijzingen

Klik op de pijl om de meditatie te beluisteren...  ...speel bestand af...

 

Ook over het afsterven van Martinus zijn we ingelicht door tijdgenoten.

‘Hij voelde dat de kracht uit zijn lichaam begon te vloeien. En hij gaf zijn leerlingen te kennen, dat zijn tijd gekomen was. De leerlingen waren in tranen en ze smeekten hem: "Vader Martinus, u kunt ons toch niet alleen laten! We zullen ontroostbaar zijn. U ziet zelf hoe de wolven op de loer liggen om uw kudde - ons dus - te verscheuren." Martinus was getroffen door hun tranen en smekingen. Hij bad tot God met de volgende woorden: "Heer God, als u mij hier nog nodig hebt voor uw mensen, dan wil ik dat karwei niet uit de weg gaan. Uw wil geschiede."
Martinus was in tweestrijd. Hij wist nu zelf niet meer wat hij het liefste wilde. Enerzijds wilde hij zijn kudde leerlingen niet in de steek laten, anderzijds zou hij maar al te graag in de hemel bij Christus willen zijn.
Intussen had hij hevige koorts. Zijn leerlingen vroegen hem: "Laat ons toch een beetje stro onder het matje leggen waar u op ligt." Hij antwoordde: "Nee kinderen, een christen moet sterven in as en stof. Want uit stof zijn wij gemaakt en tot stof zullen wij weer vergaan." Hij lag plat op zijn rug, zijn ogen en handen ten hemel geheven. Toen vroegen zijn priesters: "Maak het u toch wat gemakkelijker. Ga toch even op uw zij liggen." "Nee broeders, ik houd liever de blik gericht op de hemel dan op de aarde. Ik zie Abraham al klaar staan met zijn armen wijd open om mij te verwelkomen.
Na deze woorden gaf hij de geest. Zijn gezicht straalde schitterend. Het leek wel, of hij al bekleed was met Gods licht. Die erbij stonden hoorden een koor van engelen, toen hij in de hemel werd opgenomen.
Hij was 81 jaar, toen hij stierf.’

Boven in het raam zien we hoe de ziel van Martinus - voorgesteld als een klein poppetje - niet door Abraham, maar door een engel in een laken naar de hemel wordt gedragen. Martinus is herkenbaar aan zijn bisschopsmijter. Hij heeft een heiligenkransje rond zijn hoofd en zijn handen gevouwen in gebed.

Kijkend naar de afbeelding vraag ik mij af hoe ik mij voorstel dat ik na de dood word opgenomen bij God in de hemel.

[ca 1900, glasschilderkunst. Nederland, Den Haag, St-Jacobuskerk. Dries van den Akker s.j./2014.09.20]

Verwijzingen
Feest 11 november: Martinus van Tours † 397
Genesis 03,19: Aswoensdag
Door het Jaar 05e week za (oneven)
Lukas 24,51: Jaar C Hemelvaart
Handelingen 01,06-11: Jaar A+B+C Hemelvaart

© A. van den Akker s.j.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 4 mei 2018

Over beeldmeditaties Voorbereiding
Inrichting website Leeswijzer
Auteurs / Afb. Alle 435 meditaties